Rabu, 08 Juli 2015

bukan sekedar kos

sebetulnye cume nak numpang share aje kawan kawan..
ini semue kisah kami selame dirantau orang. memng lebih tepatnye kisah saye dirantau orang ni.. sejak tahun 2012 saye berangkat kekota ni padangsidimpuan dimane kota ni adalah kampong ayah saye. sebab ayah saye orang batak..
kat sinilah saye mulekan bejumpe dengan orang2 yang kemudian jadi kawan saye baek kawan susah maupon senang.. sebetolnye saye cume nak bebagi cerite je pade blog kali ni kawan .. kalau kawan kawan rase tak sudi tak payah bacelah e.. hehehe tapi bole lah kalau bagi yang nak bace buat isi waktu kosong kalau kalau tak ade keje kan..

nak teruskan cerite kami ni boleh lahn yee...
lebaran dah nak dekat dah kami semue masi dekat rantau orang ni.. si dwi dah balek kampong dah.. saye, kak ria, si yuni si nita aje yg tinggal kat kos i ha.
tak tau bile nak balek.,
saye rase nak sangat balek kekampong halaman pulau burung sane, tapi ap boleh buat tak dapat terwujud pulak. skrg ni tk taulah berat sangat kisah hidup aku ni.. maaf ye bukan nnak umbar aib sendiri.. tapi cume nak bagi cerite aje. tahun 2015 ni tak taulah kan eny rase bnyak sangat coaan yang Tuhan kasi same eny.
dah berape bulan dah selalu mcm ni.. ade cerite tak bise bayar duet kuliah tak bise lebih belanje bulanan. tapi biar macam tu tetap eny sukuri jugelah. setidaknye masi dapat lagi nak mkan atau nak bejajan.. semue karne Tuhan kasi eny kawan baek sangat dah mcm kk eny sendiri dah.
name die kak ria hasibuan.
dulu tu kalau ko orang nak tau kami tk akrab mcm ni tau. kami tak pernah saling kenal satu same laen.. meskipon kami satu ospek waktu  awal kuliah dulu..
eny sayang sangat kat die tu.. sedih senang suke duke kami lalui same same. kisah kos pon dah bejlan selame 3 tahun ni dikampung salak ni.
kadang kami begosip bedue  eh tapi gosip kan kisah kami tau kadang kisah kan org jugelah siket.. hahaha
okelah nanti kite sambong lagi ye.. nak off dulu